یک تجربهٔ رضایتبخش میتواند برای مخاطب قابل توجه باشد، اما اجازهٔ انتشار آن و معنایی که از آن برداشت میشود باید جدا بررسی شوند. رضایت از خدمت، خودبهخود رضایت برای انتشار نام، صدا یا تصویر نیست.
پیش از تولید، دامنهٔ انتشار را روشن کنید
چه چیزی منتشر میشود، در کدام رسانه و با چه کاربردی؟ آیا جزئیات پسزمینه میتوانند فرد را قابل شناسایی کنند؟ پاسخها باید پیش از تدوین مشخص باشند. راهنمای GMC؛ حضور حرفهای در شبکههای اجتماعی حفظ محرمانگی، صداقت و مرزهای حرفهای را در شبکههای اجتماعی مطرح میکند؛ اینجا از آن بهعنوان مرجع اخلاقی استفاده میکنیم، نه قانون محلی.
تجربهٔ فردی را تعمیم ندهید
در یک مثال فرضی، نقل تجربهٔ یک مراجعهکننده نباید به تیتر «همه همین نتیجه را میگیرند» تبدیل شود. حتی تصویر بدون نام میتواند دربارهٔ نتیجه، مقایسه یا زمانبندی برداشتی ایجاد کند که متن توضیح نمیدهد. انتخاب و تدوین محتوا هم بخشی از مسئولیت انتشار است.
وقتی انتشار مناسب نیست
میتوان بهجای روایت قابل شناسایی، فرایند عمومی خدمت یا یک موقعیت آموزشیِ صریحاً فرضی را توضیح داد. شخصیت یا نتیجهٔ ساختگی را بهعنوان تجربهٔ واقعی بیمار منتشر نکنید. اگر از تصویر مفهومی استفاده شده، ظاهر صفحه نباید آن را مدرک درمان جلوه دهد.
در برنامهٔ محتوا، مسیر بررسی و رسیدگی به درخواست اصلاح را از پیش تعریف کنید. احترام به مرزهای فرد، یک مانع فرعی در تولید محتوا نیست؛ بخشی از همان اعتماد حرفهای است که برند قرار است بیان کند.
منابع این یادداشت
- GMC؛ حضور حرفهای در شبکههای اجتماعی www.gmc-uk.org
- WHO؛ اخلاق و راهبری هوش مصنوعی برای سلامت www.who.int
دکتر میلاد جلالی
بنیانگذار ریسرچ ادیتور و محتوانگار. کار من به پژوهش، آموزش هوش مصنوعی و برندینگ پزشکی متصل است.
رزومه و سوابق ↖پروژهها ↖
