مخاطب صفحهٔ خدمت معمولاً برای خواندن یک بروشور طولانی نیامده است. میخواهد بفهمد این خدمت چیست، آیا به مسئلهٔ او مربوط است و چگونه باید دربارهٔ آن پیگیری کند. طراحی باید این پرسشها را به ترتیب پاسخ دهد.
ترتیب اطلاعات
در ابتدای صفحه، نام روشن خدمت و توضیح کوتاه آن قرار بگیرد. سپس دامنهٔ خدمت، روند مراجعه، اطلاعات مورد نیاز برای تماس و پرسشهای متداول بیاید. توضیح دربارهٔ محدودیتها باید کنار همان ادعا باشد، نه در پایین صفحه با خطی ریز.
AHRQ؛ ابزارهای سواد سلامت بر کاهش پیچیدگی ارتباطات سلامت تأکید دارد. پیشنهاد اجرایی این نوشته آن است که متن را با یک مخاطب غیرمتخصص بخوانید و از او بخواهید اقدام بعدی را توضیح دهد.
یک خطای متداول در محتوا
در مثال فرضی یک صفحه، اصطلاح تخصصی چند بار تکرار شده ولی تفاوت مشاورهٔ اولیه با ارائهٔ خدمت روشن نیست. اضافهکردن یک پاراگراف دربارهٔ فرایند، از افزودن چند شعار به صفحه مفیدتر است. دکمهٔ تماس نیز باید همان اقدامی را نام ببرد که واقعاً پس از کلیک اتفاق میافتد.
کیفیت استفاده را بررسی کنید
صفحه را با گوشی، متن بزرگتر و صفحهکلید امتحان کنید. شمارهٔ تماس باید قابل انتخاب باشد؛ خطای فرم باید قابل فهم باشد؛ و اطلاعات اصلی نباید فقط داخل تصویر قرار داشته باشند. W3C؛ راهنمای دسترسپذیری WCAG 2.2 چارچوب شناختهشدهای برای بررسی دسترسپذیری است.
این صفحه قرار نیست برای همهٔ مراجعهکنندگان تصمیم درمانی بگیرد. کارش توضیح روشن خدمت و فراهمکردن مسیر ارتباط متناسب است؛ همین هدف باید معیار انتخاب متن، تصویر و فرم باشد.
منابع این یادداشت
- AHRQ؛ ابزارهای سواد سلامت www.ahrq.gov
- W3C؛ راهنمای دسترسپذیری WCAG 2.2 www.w3.org
دکتر میلاد جلالی
بنیانگذار ریسرچ ادیتور و محتوانگار. کار من به پژوهش، آموزش هوش مصنوعی و برندینگ پزشکی متصل است.
رزومه و سوابق ↖پروژهها ↖