
ممکن است یک مدل در آزمون بسیار دقیق باشد، چون چیزی از پاسخ را پیشتر دیده است. این اتفاق همیشه با کپی مستقیم برچسب رخ نمیدهد؛ انتخاب نادرست روش تقسیم داده یا پردازش قبل از جداسازی هم میتواند اطلاعات را منتقل کند.
بیمار، واحد تصویر نیست
فرض کنید از هر بیمار چند تصویر داریم. اگر تصویرهای یک بیمار در آموزش و آزمون پخش شوند، مدل ممکن است ویژگیهای اختصاصی همان فرد یا شیوهٔ تصویربرداری را بشناسد. در این حالت، نتیجه لزوماً نشاندهندهٔ عملکرد روی بیمار تازه نیست. واحد جداسازی باید با پرسشی که دربارهٔ تعمیم میپرسیم سازگار باشد.
پژوهش Kapoor و Narayanan؛ نشت داده و بازتولیدپذیری نشان میدهد نشت داده از مشکلات جدی ارزیابی و بازتولیدپذیری مطالعات یادگیری ماشین است. عدد عملکرد باید همراه با روش ساخت مجموعهٔ آزمون خوانده شود.
نشت در آمادهسازی داده
اگر انتخاب ویژگی یا برآورد پارامترهای پیشپردازش با کل داده انجام شود، اطلاعات آزمون میتواند وارد آموزش شود. در پروژههای زمانی، استفاده از متغیری که فقط پس از زمان تصمیم در دسترس است نیز مسئله ایجاد میکند. سؤال عملی این است: «آیا این اطلاعات در لحظهٔ واقعی استفاده وجود داشت؟»
یک نقشه برای بازبینی
شناسهٔ بیمار، مرکز، زمان و مسیر تولید متغیرها را روی کاغذ بیاورید. سپس مشخص کنید هر جداسازی در کدام مرحله انجام شده است. این نقشه معمولاً از بحث کلی دربارهٔ «دقت بالا» مفیدتر است و به داور نشان میدهد استقلال آزمون چگونه حفظ شده است.
منابع این یادداشت
- Kapoor و Narayanan؛ نشت داده و بازتولیدپذیری www.sciencedirect.com
- CLAIM؛ بهروزرسانی ۲۰۲۴ pubs.rsna.org



