نصب ابزار و دریافت نظر چند کاربر، الزاماً پایلوت قابل ارزیابی نمیسازد. باید از ابتدا معلوم باشد چه پرسشی را میخواهیم پاسخ دهیم و کدام شواهد تصمیم بعدی را تغییر میدهند.
دامنه و مسئولیت
یک کاربرد محدود انتخاب کنید. ورودی مجاز، کاربر، محل اثرگذاری خروجی و مسئول تصمیم نهایی را مشخص کنید. اگر مدل فقط برای تهیهٔ پیشنویس متن است، ورود آن به تصمیم دیگری نباید بیصدا اتفاق بیفتد.
DECIDE-AI؛ ارزیابی اولیهٔ بالینی گزارش ارزیابیهای اولیهٔ بالینی را با توجه به عملکرد، ایمنی و عوامل انسانی مطرح میکند. این راهنما، خودِ مجوز اجرای مطالعه یا جایگزین طراحی و بررسیهای لازم نیست.
پیش از دیدن نتیجه، معیار تعیین کنید
چه خطایی آزمون را متوقف میکند؟ زمان بازبینی چطور سنجیده میشود؟ چه میزان داده برای پاسخ به سؤال کافی است؟ در مثال فرضی خلاصهسازی پرونده، حذف سابقهٔ مهم میتواند از غلط نگارشی مهمتر باشد؛ یک امتیاز میانگین ممکن است این تفاوت را بپوشاند.
ثبت تجربهٔ کاربر
اختلاف نظر کاربر و ابزار، خروجیهای کنارگذاشتهشده و راههای دورزدن ناخواستهٔ فرایند را ثبت کنید. بازخورد شفاهی مفید است، اما برای تصمیم سازمانی به ثبت منظم نیاز دارد. NIST؛ چارچوب مدیریت ریسک هوش مصنوعی مدیریت ریسک در طول توسعه و استفاده را بهصورت چارچوبی داوطلبانه مطرح میکند.
در پایان، نتیجه را به همان دامنه محدود کنید: آیا این کاربرد، با این نسخه و این فرایند ارزش ادامهٔ بررسی دارد؟ موفقیت یک آزمون کوچک، خودبهخود مجوز گسترش به همهٔ کاربران و کاربردها نیست.
منابع این یادداشت
- DECIDE-AI؛ ارزیابی اولیهٔ بالینی www.nature.com
- NIST؛ چارچوب مدیریت ریسک هوش مصنوعی www.nist.gov
دکتر میلاد جلالی
بنیانگذار ریسرچ ادیتور و محتوانگار. کار من به پژوهش، آموزش هوش مصنوعی و برندینگ پزشکی متصل است.
رزومه و سوابق ↖پروژهها ↖
